Woalka
Co ukrywamy woalką na twarzy,
odsłonić każdemu się marzy.
Wzrok spod woalki lekko za mgłą,
oczy ostrości obrazów tak chcą.
Zarysów i konturów nie dostrzeżesz
przez woal ,bo chmury.
Uśmiech oddalony- nie wiesz ,
miły ,czy szalony?
Woalem twarz okryta ,
latami doświadczeń pokryta.
Troskami malowana ,
nadal przez kogoś kochana.
Woalka, cudowna osobowości halka,
zdejmiesz opakowanie i pytanie.
Co zobaczymy , czym zaskoczymy
zauroczymy, czy odrzucimy?
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz